ساخت باد بزن شارژی برای منقل

در این روش از نیروی چرخشی دریل برای ایجاد جریان هوای متمرکز جهت شعله‌ ور کردن ذغال‌ ها استفاده می‌ شود. این سیستم به‌ گونه‌ای عمل می‌ کند که جریان هوا با قدرت کافی به سطح ذغال‌ ها برسد، اما به‌ دلیل کنترل فاصله و زاویهٔ کاری، از پرتاب‌ شدن ذغال‌ ها و آسیب‌ دیدن مقوا جلوگیری شود.

آموزش مراحل ساخت باد بزن شارژی برای منقل

• نصب پرهٔ همزن روی دریل: ابتدا یک پرهٔ همزن با طول و استحکام مناسب انتخاب می‌ شود و شفت آن به‌ طور کامل داخل سه‌ نظام دریل قرار می‌ گیرد. سپس سه‌ نظام با آچار مخصوص یا قفل مکانیکی دستگاه سفت می‌ شود تا پره در سرعت بالا دچار لغزش نشود. در این مرحله، دریل در حالت کاملاً آماده قرار می‌ گیرد تا بتوان بررسی کرد که چرخش پره یکنواخت و بدون تاب است.
• عبور دادن قطعهٔ مقوا از میان پره: یک قطعه مقوا با ضخامت متوسط انتخاب شده و به‌ صورت نواری مستطیلی برش داده می‌ شود. این مقوا از میان پره عبور داده می‌ شود تا هنگام چرخش، سطح برخورد هوا افزایش یافته و جریان خروجی متمرکز گردد. قرارگیری مقوا باید به‌گونه‌ ای باشد که با چرخش پره درگیر شود ولی مانع حرکت آن نشود.
• تنظیم فاصلهٔ ایمن تا سطح ذغال‌ ها: پس از آماده‌ شدن مجموعه، دریل روشن شده و با سرعت ملایم تست می‌ گردد تا جهت و شدت جریان باد مشخص شود. در این مرحله تعیین فاصلهٔ صحیح اهمیت دارد، زیرا نزدیک‌ کردن بیش‌ از حد دستگاه موجب پرتاب ذغال‌ های نیم‌ سوخته شده و دورشدن بیش‌ از حد نیز قدرت جریان هوا را کاهش می‌ دهد. فاصلهٔ استاندارد معمولاً در محدوده‌ ای قرار می‌ گیرد که هم مقوا از حرارت مستقیم محافظت شود و هم جریان هوا به‌ خوبی روی بستر ذغال‌ ها متمرکز گردد.
• هدایت باد و شعله‌ ور کردن تدریجی ذغال‌ ها: با تنظیم فاصله و زاویهٔ مناسب، جریان هوا به‌ صورت یکنواخت بر روی ذغال‌ ها هدایت می‌ شود. پره و مقوا با سرعت ثابت، هوای فشرده را به مرکز منقل می‌ رسانند و در مدت کوتاهی باعث گداخته‌ شدن بستر ذغال می‌ شوند.